Onze kraamweek

Na de bevalling en onze eerste momenten samen met Norah, gaan we rond 18.00 uur onze ouders en broers en zussen bellen. We hebben van te voren tegen niemand verteld dat ik ingeleid zou worden, dus de verrassing is erg groot dat ik inmiddels bevallen ben. Wat is het ook leuk om eindelijk haar naam uit te kunnen spreken! Onze dochter Norah Cato, wat zijn we trots.

Onze ouders komen direct langs in het ziekenhuis. Norah heeft nog wat moeite met op temperatuur blijven, dus de verpleegkundige raad aan haar in het bedje te laten liggen. Ze kan dus alleen bewonderd worden, gelukkig komt er nog genoeg tijd om ook te knuffelen. Twee uurtjes later komen ook onze broers en zussen langs in het ziekenhuis. Wat is het leuk om onze prachtige dochter te kunnen showen. Ik merk wel dat de bezoekjes mij veel energie kosten. Ik ben natuurlijk trots en enthousiast aan het vertellen, maar blijk toch iets té enthousiast te zijn. De bevalling heeft me meer energie gekost dan ik op dat moment inschat, en ik heb eigenlijk de hele dag nog vrijwel niks gegeten. We houden de bezoekjes dan ook kort, en als we weer even samen zijn komen ook alle emoties eruit. Wat een prachtige maar heftige dag.

Ondertussen stellen we ook de rest van de familie en onze vrienden via de app op de hoogte van de geboorte van Norah. We worden overspoeld met een heleboel lieve en enthousiaste reacties, zo ontzettend leuk. Ik facetime nog even met een van mijn beste vriendinnetjes, voordat we aan de nacht zullen gaan beginnen. Mijn blaas katheter is er rond half 7 uitgehaald, wat betekend dat ik om uiterlijk half 11 toch zelf op het toilet moet kunnen plassen. Helaas lukt me dit echt niet, waardoor mijn blaas nogmaals leeg gemaakt moet worden met een katheter. Ondanks dat mijn blaas voor de maatstaven van het ziekenhuis te vol zit, denk ik zelf dat dit voor mij niet genoeg was om te kunnen plassen. Hierna ga ik dan ook veel drinken, zodat ik hopelijk ’s nachts wel zelf kan gaan plassen. Gelukkig blijkt dit een paar uur later inderdaad gewoon te lukken!

Ik vind het zelf absoluut niet erg om een nachtje in het ziekenhuis te blijven. We starten de borstvoeding, en het is heel fijn dat er bij alle voedingen meegekeken wordt en er wordt geholpen met aanleggen. Ook komen de verpleegsters ons om de drie uur wakker maken voor de voeding, zodat we ons daar zelf niet mee bezig hoeven te houden. Zelf slaap ik slecht, als ik mijn ogen dichtdoe merk ik dat ik de hele bevalling nog een keer aan het beleven ben. Gelukkig absoluut niet op een vervelende manier, maar echt slapen lukt daardoor niet. Pas tegen de ochtend lukt het me om een paar uurtjes te slapen, waarna al snel het ontbijt geserveerd wordt.

Als we ons ontbijtje op hebben, komt iemand van de gemeente langs zodat we Norah aan kunnen geven. Wat is dat goed geregeld zeg, zeker omdat er ook iemand aan je bed komt om dit te regelen. Er komt ook nog een arts langs, maar mijn bloeddruk is gelukkig een stuk stabieler. Ik krijg nog wel drie dagen medicatie mee tegen een hoge bloeddruk, waarna ik deze niet meer hoef te nemen. Ik heb helaas zelf nog wel wat moeite met uit bed komen, ik krijg heel snel het gevoel dat ik ga flauwvallen. Grappig, na een inleiding door een te hoge bloeddruk. 🙂 Na wat uurtjes slaap en de lunch gaat het gelukkig al wel een stuk beter en kan ik zelf naar het toilet en me aankleden. We krijgen dan ook groen licht om naar huis te mogen als de 24 uur voorbij zijn. We voeden Norah rond 15.30 uur nog in het ziekenhuis, en mogen haar daarna gaan inpakken om mee naar huis te nemen.

Arian neemt contact op met de kraamzorg, die ervoor zullen zorgen dat er zo snel mogelijk iemand naar ons toekomt. We hangen nog een roze punaise op 12 februari op het prikbord bij het ziekenhuis, en mogen dan op naar huis! We wonen dichtbij het ziekenhuis, en zijn er dan ook zo. Ik duik direct ons lekkere bed in, wat heerlijk om hier weer te zijn. Niet veel later staat de kraamhulp aan de deur, die ons komt helpen met opstarten. Het is fijn dat dit zo gedaan wordt, zo wordt er nog even wat uitgelegd en kunnen we ook onze vragen nog even stellen. De eerste nacht samen thuis gaat helemaal goed. Elke drie uur gaat de wekker, Arian verschoont en temperatuurt Norah, waarna ik haar aanleg. Ze ligt deze nachten heerlijk tussen ons in, iets waar we alle drie van genieten.

Samen in bed Boer zoekt Vrouw terug kijken. 🙂

Op woensdag doet Arian samen met de kraamhulp Norah voor het eerst in bad. Norah vindt het heer-lijk in het water, ze ontspant helemaal en geniet er zichtbaar van. Zo heerlijk om te zien. Ondanks dat het flink warm is in de kamer waarin Norah in bad gaat, gaat haar temperatuur flink omlaag na het badje. Ze ‘moet’ dus gaan buidelen, en omdat Arian van zichzelf al een flinke kachel is, doet ze dit lekker bij papa. Met flink wat doeken eroverheen warmt Norah gelukkig snel op. Arian ligt flink weg te zweten, maar het werkt gelukkig wel! Op donderdag blijkt onze kraamhulp helaas ziek, waardoor zij voor de laatste dagen wordt vervangen. Onze nieuwe kraamhulp blijkt echt een topper te zijn, ze vliegt door het huis heen, verzorgt ons alle drie goed en heeft ook nog tijd voor een gezellig praatje zodat we ook al onze vragen kunnen stellen.

Ik geniet volop van de kraamweek, blijf heerlijk boven en in bed en zit fijn in een baby coconnetje. De kraamtranen vallen mij gelukkig alles mee. Elke dag aan het einde van de middag, als het donker begint te worden, komen ze wel opzetten. Ook op de donderdag, als er ’s ochtends een nieuwe kraamhulp komt, de verloskundige langskomt voor een visite én de zuidzorg op de stoep staat voor de hielprik en gehoortest, is het voor mij allemaal net even te veel. Dat dit ook nog eens op de vierde dag na Norah’s geboorte valt, zal vast ook een deel van het tranendal verklaren. 🙂

Ik ga rustig aan gedurende de week ook een aantal keren naar beneden. De eerste keer op woensdag, mijn mama is jarig en komt zelf langs met een stukje taart. Ik zit mee beneden aan tafel voor een kopje thee, niet lang daarna ook voor het avondeten en uiteindelijk op zondag (precies een week na de bevalling) ben ik ook bij een bezoekje van een vriend beneden te vinden. Ook gaan we op zondag voor het eerst naar buiten! Wat is dat heerlijk, je voelt je direct weer een beetje meer mens. En dat trotse gevoel dat je hebt wanneer je voor de eerste keer achter de kinderwagen loopt is geweldig! Toch  merkte ik ook dat ik het heerlijk vond om weer lekker terug naar binnen te kunnen, terug in ons ‘veilige’ huis en terug in ons baby coconnetje op die roze wolk.

Uiteindelijk krijgen we door de switch ook de 9e en 10e dag van de kraamzorg toegewezen. Zo heb ik op de laatste dagen nog samen met onze kraamhulp Norah in de tummy tub kunnen doen en er heerlijk samen mee kunnen douchen. Ook weer hele fijne momentjes!

De borstvoeding loopt gelukkig goed, ik zal hier binnenkort nog een apart stuk over schrijven. Maar Norah groeit er super op! Met haar geboorte op zondag weegt ze 2430 gram, en dinsdag (dag 3) is haar gewicht het laagst; 2270 gram. Gelukkig nog precies binnen de marges van wat ze af mag vallen, en kunnen we gewoon doorgaan zoals we al bezig waren. Op zaterdag (dag 7) zit Norah precies boven haar geboortegewicht: 2440 gram. Hier zijn we natuurlijk super trots op en heel blij mee!

De eerste dagen van de kraamweek is Arian thuis, ook bij hem hakken de korte en onderbroken nachten er natuurlijk in, en het is op zijn werk geen probleem dat hij dan vrij neemt.Op vrijdag en de maandag en dinsdag gaat hij weer een halve dag werken, de kraamhulp is er dan nog en zo kan hij die uren later weer opnemen. De eerste dag dat de kraamhulp weg is kan hij een hele dag vrij nemen, heel fijn om rustig samen de eerste dag alleen op te starten! Maar wat vond ik het daarna lastig toen hij weer moest gaan werken. Het was echt even omschakelen, het allemaal alleen doen. Maar ook vond ik de eerste keer alleen met Norah op pad met de auto, toen voor wat boodschapjes in de supermarkt, overweldigend. Gelukkig was dat vooral de eerste keren, de eerste dag alleen en de eerste keer alleen met haar op pad. De dagen en keren daarop voelde het gelukkig al een stuk gewoner!

Al met al kijk ik terug op een heerlijke kraamweek. De switch in de kraamzorg was op dat moment even een domper, maar erop terugkijkend hebben we zo’n fijne tweede kraamhulp gehad, dat het achteraf gezien juist ook wel heel fijn was. Ik heb echt kunnen genieten van onze roze wolk, zat helemaal in onze baby bubbel. Ik wens iedereen zo’n fijne kraamtijd toe!

Eén gedachte over “Onze kraamweek”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge