Norah twee maanden

Konden jullie afgelopen week nog mijn bevallingsverhaal lezen, is onze lieve Norah inmiddels alweer twee maanden oud. Stiekem inmiddels alweer twee maanden en een dikke week oud, maar goed, ze is twee maanden oud, haha. De laatste keer deelde ik een update toen ze zes weken oud was, waarin ik jullie vertelde over het eerste bezoek aan het consultatiebureau, haar eerste lachje, en de eerste keer dat wij zonder haar op pad gingen. Sinds die update is er weer van alles gebeurd, waar ik jullie graag weer wat over vertel. 🙂

Omdat we over een tijdje met Norah op reis willen gaan, en Arian ook een nieuw paspoort aan moet gaan vragen, besluiten we direct ook een paspoort voor Norah aan te vragen. En daar is natuurlijk een pasfoto voor nodig! Ik was heel erg benieuwd hoe dat zou gaan met zo’n kleine baby, maar gelukkig weet de fotograaf precies wat hij moet doen. Ze is nĂ©t in slaap gevallen, en laat nou net de eis voor een pasfoto van een baby zijn dat de oogjes open moeten zijn. Even goed wakker maken dus, Arian houdt haar vast en ik sta achter de fotograaf mee Norah’s aandacht te trekken zodat ze de goede kant uitkijkt. De fotograaf denkt een goede foto gemaakt te hebben, wij pakken Norah weer in en leggen haar slapend terug in de kinderwagen. Helaas blijkt op de computer toch dat Arian’s vingers nĂ©t achter haar hoofdje te zien zijn, dus we mogen nog een keer. Het hele riedeltje opnieuw, haha, maar gelukkig lukt de foto deze keer wel!

Een weekje later mogen we Norah’s paspoort op gaan halen, inclusief deze prachtige foto. Ze is in ieder geval klaar voor haar eerste reis! Ik zal hier snel eens een aparte blog over schrijven.
Al kort voor mijn vorige update heb ik een nacontrole bij de gynaecoloog in het ziekenhuis. Ondanks dat ik uiteindelijk pas twee dagen voor mijn bevalling officieel onder controle van het ziekenhuis kom te staan, wordt hier toch een nacontrole ingepland. Prima, ik vind het ook wel fijn dat mijn bloeddruk nog even gemeten wordt. Gelukkig blijkt die helemaal goed, en ook mijn hechtingen zien er goed uit. Verder heb ik geen klachten, dus ik sta zo weer buiten. Een weekje later heb ik ook nog een afspraak bij de verloskundige. Uiteindelijk krijg ik bij deze laatste controle nog de enige verloskundige van de praktijk die ik nog niet gezien had. Het is eigenlijk meer even kletsen, omdat mijn controles al in het ziekenhuis zijn gedaan, en er wordt nog een 3D foto van mij gemaakt voor het onderzoek waar ik aan mee heb gedaan. Die is bij deze ook afgesloten, als het goed is krijg ik nog alle 3D foto’s, daar ben ik natuurlijk wel heel benieuwd naar!

Als Norah zeven weken oud is, vieren we haar geboorte met een kraamborrel. Hier hebben jullie eerder al uitgebreid over kunnen lezen, maar wat hebben we onwijs genoten van deze leuke en drukke middag! Een paar dagen later hebben we de tweede afspraak bij het consultatie bureau, en dit keer krijgt Norah haar eerste vaccinaties. Eerst wordt ze natuurlijk weer even gewogen en gemeten, en blijkt ons meisje weer goed gegroeid te zijn. Ze weegt dan 3830 gram en is 53.5 centimeter lang. En dan die vaccinaties. Oh oh oh, ze is not amused. En deze mama ook niet, ik moet heel hard slikken om niet kei hard mee te gaan zitten huilen. Wat is het ontzettend sneu om je kleintje zo overstuur te zien. Gelukkig laat ze zich goed troosten en kunnen we thuis lekker samen knuffelen.

Dit keer troffen we bij het consultatiebureau de wijkverpleegkundige, en dit was een hele prettige vrouw. Ze nam uitgebreid de tijd, en kwam met fijne en goede adviezen waar we ook echt iets mee kunnen. Zo viel het haar (ook) op dat Norah heel alert is en haar lijfje heel gespannen is. Ze wil (nu al!) alles zien en meemaken, en heeft daardoor veel spanning in haar kleine lijfje. Zoals de verpleegkundige het aangaf; sommige kindjes moet je leren de spieren aan te spannen, wij moeten Norah leren en helpen om juist te ontspannen. Ze laat hiervoor zien hoe wij haar het beste vast kunnen houden, iets wat we sinds toen ook thuis vaak zijn gaan toepassen.

Na de prikjes heeft Norah een paar lastigere dagen. Ze huilt meer, is een stuk onrustiger, drinkt een stuk minder en wil vooral bij ons zijn. Geen probleem natuurlijk, we geven er gewoon aan toe. Het is vooral voor het meisje zelf niet fijn, ze lijkt niet helemaal lekker in haar velletje te zitten. Eigenlijk kunnen we sinds afgelopen weekend, nu anderhalve week later, zeggen dat we ‘onze’ Norah terug hebben. Ze is weer tevreden en blij, en huilt eigenlijk alleen als er iets aan de hand is. Zou het door de prikjes komen, of misschien zit ze middenin een zogenoemd sprongetje?

Eigenlijk als ze twee maandjes oud is, beginnen steeds meer van haar kleertjes in maatje 56 te passen. Een aantal truitjes en broekjes in maat 50 beginnen echt te kort te worden, waardoor ik maar eens in de kast duik om er wat van de kleding in maat 56 uit te plukken. Wat groeit ze toch goed! En wat is het leuk om ook maatje 56 uit de kast te kunnen halen. Ik heb zelf tijdens mijn zwangerschap vooral maat 56 gekocht, omdat je vooraf natuurlijk niet weet welke maat ze zullen hebben na de geboorte. Zo is het meteen al een stuk minder erg om haar een paar keer per dag om te moeten kleden, haha.

Schreef ik in de laatste update nog over Norah’s eerste lachjes, inmiddels heeft ze het lachen echt helemaal ontdekt. Nu ze weer wat vrolijker is en weer wat lekkerder in haar velletje lijkt te zitten, lacht ze weer flink naar ons. Zodra we tegen haar kletsen, zingen en lachen krijgen we de mooiste lachjes terug. De leukste momenten? Als ik haar uit bed ga halen en een van die prachtige lachjes toegeworpen krijg. Zo heerlijk om te zien en ik smelt er elke keer weer een beetje meer van. <3

Al met al gaat het dus heel goed. Norah groeit goed, slaapt goed, eet goed, en wij zijn stapelverliefd op haar!

6 gedachten over “Norah twee maanden”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge