Norah één maand oud

Wauw! Op het moment dat ik dit schrijf is het 12 maart, wat betekent dat Norah alweer één maand oud is. Het is alweer één maand geleden dat ik aan het bevallen was en uiteindelijk om 15.15 uur het mooiste meisje van de wereld op mijn buik gelegd kreeg. En ja jongens, het is inderdaad echt waar, wat gaat de tijd toch snel. Gingen de laatste weken van mijn zwangerschap nog gruwelijk langzaam en telde ik de uren af, is het nu vaak ineens vrijdagmiddag 15.00 uur en is het alweer bijna weekend. Ik moet er nog maar niet teveel aan denken dat de komende negen weken ook zo snel zullen gaan, en ik waarschijnlijk drie keer in mijn ogen zal knipperen en mijn verlof alweer voorbij zal zijn.

Ik kan me nu al niet meer voorstellen dat ons meisje niet bij ons was. Wat is het bijzonder hoe je leven in één maand tijd volledig kan veranderen. Op dinsdag 21 februari was onze super fijne kraamhulp voor het laatst bij ons, en vanaf toen kon het ‘echte’ leven als een gezin van drie gaan beginnen. De eerste week dat de kraamhulp er niet meer was kon manlief nog wat vrij nemen van zijn werk, werkte een paar halve dagen en nam op vrijdag nog een hele dag vrij. Heel fijn om zo toch wat extra uurtjes niet alleen te zijn, al gaat het eigenlijk direct al heel goed. Norah slaapt veel, eet goed, plast en poept en huilt eigenlijk alleen als er iets aan de hand is. Een vieze broek, honger, krampjes of een boertje die nog in de weg zit.

En toch zijn de afgelopen weken voor mijn gevoel heel erg druk geweest. Je bent toch de hele dag met zo’n kleintje in de weer. Elke drie uur voeden, tussendoor proberen zelf tijd vrijmaken om wat te eten, te douchen, ’s middags te slapen en dan af en toe ook nog even op pad voor wat boodschappen of een rondje door de Action. Toch is het ons gelukt al lekker op pad te gaan met zijn drietjes. Naar de carnavalsoptocht in het dorp van mijn ouders, een paar uurtjes shoppen in de stad, een nieuwe bril uitzoeken voor manlief en gaan eten in een pannenkoekenrestaurant. Buiten deze uitstapjes in het weekend, gebruik ik de weekenden momenteel ook nog om even goed bij te tanken. Papa quality time met zijn dochter, en mama heerlijk ongestoord een middagdutje doen.

Want die nachten gaan me niet in de koude kleren zitten hoor. De eerste twee weken hadden we geluk, en kwam Norah maar één keer per nacht voor een voeding. Helaas is ze dat alweer vergeten ;), en mag ik inmiddels ’s nachts ook twee keer mijn bed uit. Natuurlijk weet je dit van te voren en hoort het erbij, maar dat maakt het niet minder vermoeiend. Het hoort in mijn ogen bij een van de dingen die bij een newborn en het moederschap horen, maar waar je je van te voren niet op kunt voorbereiden. Samen met de liefde die je direct voelt voor je kleintje maar ook de onzekerheid die erbij komt kijken.

Afgelopen weekend was er eentje met een aantal grote ‘first times’ voor Norah. Sinds haar geboorte ligt ze ’s nachts in een wiegje naast ons bed. Tijdens mijn zwangerschap waren we lange tijd in dubio waar ons meisje zou gaan slapen. Tegen het einde van de negen maanden konden we een wiegje lenen, dus besloten we deze op te halen en voor de zekerheid alvast klaar te zetten naast ons bed. Toen we met dat mini hummeltje terug kwamen uit het ziekenhuis was een ding voor ons allebei direct duidelijk; die gaat echt nog niet alleen in haar gigantische bed op haar kamertje slapen. De wieg werd dan ook direct in gebruik genomen, alleen blijkt Norah niet heel stil te zijn in haar slaap. Dus hoe gezellig en fijn het ook is om dat kleine mensje op onze kamer te laten slapen, ik merkte dat ik steeds vaker wakker lag of werd tussen de voedingen. En het is natuurlijk wel heel fijn om de spaarzame uurtjes tussen de voedingen in ook daadwerkelijk te kunnen slapen.

Dus sinds afgelopen weekend ligt ons mini meisje dan toch in dat veel te grote bed in haar eigen kamertje. Gelukkig doet ze dat super goed en hebben we er nog geen problemen mee gehad. Mijn mama hart had er meer moeite mee dan ons meisje zelf..

En omdat alleen in je grote bed slapen in één weekend nog niet spannend genoeg is, hebben we afgelopen weekend ook voor het eerst een flesje geïntroduceerd. De borstvoeding gaat gelukkig super goed, maar van verschillende kanten kreeg ik aangeraden om niet te lang te wachten met ook een flesje aan te bieden. Online vond ik terug dat dit vanaf 4 tot 6 weken wordt aangeraden, dus hebben we dit afgelopen weekend voor het eerst geprobeerd. En gelukkig ging ook dat super goed! Ze dronk haar voeding bij papa alsof ze nooit anders heeft gedaan. En ook het tweede flesje gegeven door oma ging er zonder problemen in. Trotse mama hier hoor. 🙂

Dus ja, eigenlijk gaat alles hier heel erg goed. Natuurlijk zijn er lastige momenten en dagen, maar als ik dan dat heerlijke koppie zie zijn die momenten eigenlijk al snel weer vergeten. <3

4 gedachten over “Norah één maand oud”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.